czwartek, 13 listopada 2014

Tym razem elektrownie wodne

Na mojej stronie pisałem już trochę (a w zasadzie nawet całkiem sporo), na temat elektrowni słonecznych (używanych na przykład w ekologicznych domach) czy elektrowni wiatrowych. Dzisiaj postanowiłem jednak skupić się na elektrowniach wodnych.

Istnieje bowiem taki wynalazek jak mała elektrownia wodna (w skrócie MEW). Jej istnienie oznacza, że nie trzeba budować wielkich tam (jak na przykład na Solinie), żeby czerpać korzyści i jednocześnie oszczędzać środowisko. Mała elektrownia wodna ma moc poniżej 5 MW, choć to akurat typowo polskie charakteryzacje, bo w niektórych krajach europy zachodniej małą elektrownią jest taka do 10MW, a z kolei Szwajcaria zalicza je tylko do 2 MW.

Jak wszystko - także wiatraki (o czym pisałem w poprzednich postach), małe elektrownie wodne mają swoich zwolenników jak i przeciwników. Woda generalnie uznawana jest jako odnawialne źródło energii, a właśiciele MEW uzyskują certyfikat, który nie ma fachowej nazwy ale opiera się na wytwarzaniu tak zwanej zielonej energii. Niestety ekolodzy (jak zawsze) mają z niektórymi kwestiami problem - według nich małe elektrownie wodne zaburzają bowiem biocenozę rzeczki i źle wpływają na bilans hydrologiczny i geomorfologiczny. Jednym słowem i tak źle i tak niedobrze... O zaletach i wadach MEW przeczytacie tutaj - ja chciałbym tylko na moim blogu po prostu zwracać uwagę na pewne problemy i sprawdzać jak bardzo one Was interesują... O MEWach można przeczytać także więcej na stronie Energa Wody, którą serdecznie polecam. Link znajdziecie tutaj.

W MEWach wykorzystywane są turbiny Peltona.
Dla ciekawskich - tak wygląda turbina Peltona.


A na koniec mała ciekawostka, bo jak się okazuje, pierwsze małe elektrownie wodne uruchomiono przed wojną i to bardzo długo przed wojną, a mianowicie w 1898 roku! Pierwsza z nich została zlokalizowana w miejscowości Struga na rzece Słupi, a druga w miejscowości Kamienna na rzece Drawie.

#elektrownie wodne #turbina peltona #ekolodzy #wady i zalety #energia odnawialna